:-( Wygląda na to że masz Adblocka. Utrzymujemy się z reklam żeby móc dostarczyć Ci wiadomości z Twojego regionu za które nie musisz płacić, czy mógłbyś rozważyć jego wyłączenie?
  17°C bezchmurnie

Szpital św. Elżbiety to nowoczesne centrum medyczne o bogatej historii i dobrej aurze

Ten szpital – im. Św. Elżbiety – powstał na nowo: w tym samym miejscu, choć o innym czasie. Ale nadal jest – na Mokotowie, przy ul. Goszczyńskiego 1. I trwa. I dobrze służy. Nie tylko mieszkańcom tej dzielnicy.

To dziś nowoczesne Centrum Medyczne - prywatny, wielospecjalistyczny i funkcjonalny szpital. Kompleksowa opieka medyczna świadczona jest poprzez poradnie specjalistyczne, szeroko rozumianą diagnostykę i hospitalizację.

To placówka lecznictwa zamkniętego oraz otwartego, świadcząca usługi medyczne zgodnie z najwyższymi standardami troski o zdrowie i dobro pacjenta. Szpital dysponuje 140 łóżkami. Położony jest w pobliżu licznych węzłów komunikacyjnych, co sprawia że jest łatwo dostępny dla pacjentów. Głównym zadaniem szpitala jest zapewnienie wysoce specjalistycznej opieki medycznej, ze szczególnym ukierunkowaniem na kompleksową opiekę onkologiczną. Planowany program medyczny ma stanowić uniwersalne zabezpieczenie potrzeb pacjentów w zakresie wielospecjalistycznych procedur zabiegowych i zachowawczych, opartych na nowoczesnej diagnostyce oraz profesjonalnej opiece hospitalizacyjnej.

Przed szpitalem jest bardzo duży, bezpłatny parking, który pomieścić może jednocześnie aż 110 pojazdów

Wymyśliły go Elżbietanki i zawierzyły św. Antoniemu

Budynek dawnego Szpitala Sióstr Elżbietanek został wzniesiony w latach 1929-1931 staraniem Zgromadzenia Sióstr Św. Elżbiety jako szpital pod wezwaniem św. Antoniego. Ówczesna nazwa szpitala wpisuje się w historię misyjnej działalności Sióstr Elżbietanek na rzecz niesienia pomocy chorym. Jej początek wiąże się z działalnością hrabiny Julii Aleksandrowicz, która pod wpływem osobistych przeżyć postanowiła poświęcić się niesieniu pomocy chorym. Zdobyła wykształcenie pielęgniarskie w Wiedniu i Berlinie, a po powrocie do Warszawy postanowiła stworzyć własny szpital. Z jej inicjatywy powstało w 1902 roku w Warszawie Towarzystwo Opieki nad Chorymi Pozaszpitalnymi pod wezwaniem św. Antoniego. Dzięki darowiznom i datkom zakupiło w 1908 roku budynek przy ul. Topiel 14, w którym urządzono szpital pod wezwaniem św. Antoniego. Hrabina Julia Aleksandrowicz do pracy w tym szpitalu sprowadziła z Poznania w roku 1922 pierwsze siostry elżbietanki. To one, a zwłaszcza matka przełożona Ludwika Opertowska, wystąpiła z ideą budowy nowego szpitala w roku 1928. W tym celu Zgromadzenie zakupiło plac na Mokotowie przy ul. Goszczyńskiego.

15 sierpnia 1929 roku nuncjusz papieski w Polsce, arcybiskup Franciszek Marmaggi, poświęcił kamień węgielny pod budowę nowego szpitala pod wezwaniem św. Antoniego. Budowę szpitala ukończono w 1931 roku. Wzniesiony czteropiętrowy gmach posiadał oddziały: wewnętrzny, chirurgię, laryngologię, ginekologię i okulistykę.

Wojna i po wojnie

W okresie okupacji niemieckiej szpital funkcjonował jako placówka cywilna pod zarządem niemieckim. Po Powstaniu Warszawskim w 1944 roku szpital w 90 procentach został zniszczony przez Niemców, a siostry elżbietanki wywiezione do obozu w Pruszkowie.

Po wojnie siostry elżbietanki jako właścicielki zburzonego budynku zwróciły się w 1946 roku do ówczesnego Wydziału Zdrowia Rady Narodowej w Warszawie z prośbą o pomoc finansową na odbudowę szpitala. Siostry uzyskały pomoc w zamian za dziesięcioletnią dzierżawę szpitala. Odbudowa szpitala prowadzona była w latach 1946-48.

W 1949 roku szpital upaństwowiono. Siostry elżbietanki pracowały w nim i mieszkały jeszcze do 1954 roku, kiedy to zostały wyrzucone ze szpitala. W okresie powojennym szpital nosił nazwy: Szpitala Miejskiego nr 6 w Warszawie, Szpitala Sióstr Elżbietanek oraz zwyczajową nazwę używaną przez pacjentów – „szpital na Goszczyńskiego”.

Szpital miał w tym okresie niewątpliwe sukcesy i był na mapie Warszawy ważną placówką służby zdrowia. Jeszcze przed upaństwowieniem szpitala w 1946 r. powstał w nim jako jeden z pierwszych w kraju Oddział Gastrologiczny, następnie w 1951 roku przekształcony w Klinikę Gastroenterologii Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego (CMKP).

Szpital miał status obiektu „własności państwowej” do 1993 roku. 12 lutego 1993 roku przed Komisją Majątkową, działającą na podstawie ustawy z dnia 17 maja 1989 roku o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego, zawarta została Ugoda ze Zgromadzeniem Sióstr Świętej Elżbiety – Prowincja Warszawska w sprawie przywrócenia własności nieruchomości położonej w Warszawie przy ul. Goszczyńskiego 1. Po upływie dziesięcioletniego, bezpłatnego użytkowania Szpitala Sióstr Elżbietanek przez władze publiczne, tj. po 12 lutego 2003 roku, władze Warszawy podjęły negocjacje dotyczące umowy o dzierżawie szpitala w celu jego funkcjonowania jako publicznej placówki ochrony zdrowia.

Ostatecznie, w związku z tym, że strony negocjacji, tj. Prezydent m. st. Warszawy i Zgromadzenie Sióstr Św. Elżbiety, nie osiągnęły porozumienia w sprawie funkcjonowania obiektu szpitala jako publicznej placówki ochrony zdrowia, Rada m. st. Warszawy podjęła 9 marca 2006 roku uchwałę w sprawie likwidacji Szpitala Sióstr Elżbietanek jako Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej (SPZOZ), co oznaczało kres jego funkcjonowania. 3 sierpnia 2006 roku Szpital Sióstr Elżbietanek SPZOZ został wykreślony z KRS.

Historia polskiej medycyny

Szpital miał niewątpliwe sukcesy i był na mapie Warszawy ważną placówką służby zdrowia.

  • Jeszcze przed upaństwowieniem szpitala w 1946 r. powstał w nim jako jeden z pierwszych w kraju Oddział Gastrologiczny, w 1951 roku przekształcony w Klinikę Gastroenterologii Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego (CMKP) – prof. Eugeniusz Butruk, prof. Witold Bartnik.

  • W szpitalu powstała w 1954 roku pierwszy w Polsce Oddział Chorób Układu Krążenia (prof. Edmund Żera), przekształcony później w Klinikę Kardiologii Instytutu Doskonalenia Kadr Lekarskich, a następnie CMKP.

  • Szpital był placówką rozwoju kadr dla kardiologii; w nim rozpoczynał pracę m.in. prof. Witold Rużyłło.

  • Szpital był również ważnym ośrodkiem rozwoju chirurgii; ordynatorami Oddziału Chirurgii byli prof. Jerzy Rutkowski i prof. Henryk Rykowski.

  • W szpitalu swoje początki ma chirurgia naczyniowa (Katedra i Klinika Chirurgii Naczyniowej CMKP), którą tworzyli i rozwijali m.in. prof. Wojciech Noszczyk i prof. Mieczysław Tylicki – twórca polskiej proktologii.

Możliwości rozwojowe szpitala były jednak ograniczone: w okresie powojennym, od czasu odbudowy, nie przeprowadzono remontu generalnego budynku, a plany jego rozbudowy nie zmaterializowały się.

Pamięć o historycznych postaciach szpitala

  • Hrabina Julia Aleksandrowicz – założycielka Towarzystwa Opieki nad Chorymi Pozaszpitalnymi pod wezwaniem św. Antoniego.

  • Matka Ludwika Opertowska – założycielka Szpitala przy ul. Goszczyńskiego 1.

  • Prof. Edmund Żera – twórca pierwszej w kraju Kliniki i Katedry Kardiologii.

  • Prof. Eugeniusz Butruk – wieloletni konsultant krajowy w zakresie gastroenterologii, twórca Kliniki Gastroenterologii.

  • Prof. Witold Bartnik – wychowawca wielu pokoleń gastrenterologów polskich.

  • Prof. Jerzy Rutkowski – wieloletni Ordynator Oddziału Chirurgicznego.

  • Doc. dr Mieczysław Tylicki – twórca polskiej proktologii.

„Elżbietanki” dzisiaj, czyli tryptyk pacjentów

Pacjenci, którzy skorzystali z jego usług, podkreślają trzy rzeczy: fachowość personelu (lekarzy, pielęgniarek, salowych), funkcjonalność pomieszczeń i… – co może dla wszelkiego leczenia i rekonwalescencji najważniejsze – ATMOSFERA: rodzinna, przyjazna, ciepła.

A gdzie tkwi tego tajemnica? W zamyśle. W idei, która go stworzyła. Twórca jego nowego oblicza marzył bowiem o tym, żeby był on zorganizowany z perspektywy PACJENTA. I tak się stało. I niech trwa…

Na zdjęciach:

Fot. 1 - Budynek szpitala w okresie międzywojennym Źródło: Archiwum Zgromadzenia Sióstr Elżbietanek – Prowincja Warszawska

Fot. 2 - Budynek szpitala zburzony po wojnie Źródło: Archiwum Zgromadzenia Sióstr Elżbietanek – Prowincja Warszawska

Fot. 3 - Rysunek szpitala po odbudowie Źródło: Archiwum Zgromadzenia Sióstr Elżbietanek – Prowincja Warszawska

 


szpital św. elżbiety to nowoczesne centrum medyczne o bogatej historii i dobrej aurze - komentarze opinie

  • gość 2018-04-17 13:11:07

    Odradzam uroflowmetrię. Zapis na konkretną godzinę nie jest honorowany.

Dodajesz jako: Zaloguj się